Molières beroemdste stuk, De Misantroop, is een zwarte komedie over de onverenigbaarheid van principe en gevoel.

In een wereld vol hypocrisie, welvaart en opportunisme is de eigenzinnige Alceste een buitenstaander. Hij gelooft fanatiek in de waarheid en confronteert de mensen voortdurend met zijn verwoestende openhartigheid. Leugens en oneerlijkheden zijn volgens hem de grootste zwakte van de mens, en dat is een zwakte die hij haat. Zijn goede vriend Philinte deelt deze mening, maar is veel beter in staat een plek in de samenleving te behouden door zo nu en dan voor het compromis te gaan.

Uitgerekend deze Alceste blijkt zijn hart verloren te hebben aan de mooie Célimène, een jonge vrouw die het roddelen tot kunst verheven heeft. Het krachtenspel tussen deze twee tegenpolen wordt steeds destructiever en drijft Alceste uiteindelijk naar een plek van ultieme eenzaamheid.

Molière schetst met dit stuk een portret van een samenleving in moreel verval en van een gepassioneerde man die onvermoeibaar durft te vechten voor zijn principes.

Voor De Misantroop werkt Erik Whien met het gehele ensemble van Toneelgroep Oostpool, aangevuld met gastspelers. Daarnaast slaat hij wederom de handen ineen met Marc Warning en Arien de Vries, die betrokken waren bij de totstandkoming van de veelgeprezen voorstelling Van de brug af gezien (Theaterfestival 2010).

tekst Molière vertaling Laurens Spoor met Sanne den Hartogh, Mark Kraan, Kirsten Mulder, Stefan Rokebrand, Alejandra Theus, Roy Baltus, Elise van’t Laar, Leander de Rooij regie Erik Whien dramaturgie Rob Klinkenberg