Kreten en gefluister (1972) toont vier hunkerende vrouwen als in een stilleven, mijmerend over het verleden en schijnbaar onmachtig de toekomst zelf vorm te geven. Ivo van Hove regisseert na Scènes uit een huwelijk opnieuw een filmscript van Ingmar Bergman.

In een verlaten landhuis brengt de doodzieke Agnes (Chris Nietvelt) koortsachtig haar laatste uren door. In videofragmenten legt ze niet alleen de pijn vast, maar ook haar onstuitbare drang om zichzelf een stem te geven. Haar levenskracht steekt schril af tegen de houding van de drie vrouwen die over haar waken: Maria (Halina Reijn) en Karin (Janni Goslinga), haar zussen die, geconfronteerd met de doodstrijd van Agnes, de rekening opmaken van hun eigen leven en Anna (Karina Smulders), de bediende die haar bijstaat en verzorgt. De dood brengt hen niet dichter bij elkaar, maar is als een spiegel waarin de vrouwen zichzelf weerspiegeld zien. In niets verhullende flashbacks worden de leugens, de liefdeloosheid en seksuele frustraties zichtbaar die hen hebben gemaakt tot wie ze zijn: angstige en ontgoochelde vrouwen, gevangen in stilte en burgerlijke onderdanigheid.

van Ingmar Bergman
regie Ivo van Hove
met Roeland Fernhout | Janni Goslinga | Hugo Koolschijn | Chris Nietvelt | Halina Reijn | Karina Smulders
dramaturgie Peter van Kraaij
geluidsontwerp Roeland Fernhout
scenografie Jan Versweyveld
video Tal Yarden