Zuid Afrika. David Lurie, 52 en tweemaal gescheiden, raakt als docent aan de Kaapse Hogeschool verwikkeld in een verhouding met één van zijn studentes en wordt door een tuchtcommissie gehoord. Hij bekent, wordt ontslagen en zoekt zijn dochter Lucy op die op het platteland een boerderij runt.

Op een dag worden hij en Lucy brutaal overvallen door een groepje zwarten. Zij wordt verkracht, maar weigert aangifte te doen. Terwijl hij met zijn normen en waarden nog volop in het oude Zuid-Afrika leeft, is Lucy, die zelfs een abortus weigert, een kind van het nieuwe Zuid-Afrika. Zij weet dat ze moet leren omgaan met de harde realiteit van het overleven. Ze is bereid haar zwarte buurman Petrus te huwen en haar land op te geven in ruil voor zijn bescherming: ‘Misschien moet ik dat leren aanvaarden. Om van de grond af te beginnen. Met niets.’ Haar vader vindt haar keuze onaanvaardbaar.

Na in ongenade te zijn gevallen als academicus, blijkt Lurie niet in staat zijn dochter te beschermen. De kloof tussen het oude en het nieuwe leven is te groot: ‘Ik weet niet meer waar het om draait. Tussen Lucy’s en mijn generatie schijnt een doek gevallen te zijn. Ik heb het niet eens gemerkt.’

Voor regisseur Luk Perceval en bewerker Josse De Pauw is In ongenade de apologie van een man die stilaan zichzelf leert zien door de ogen van anderen: niet meer als de ongenaakbaar gewaande, aantrekkelijke intellectueel die met jonge meisjes flirt, maar als een man die zijn beste tijd heeft gehad. Hij ziet zichzelf in het harde licht van de onherbergzame Oostkaap, niet als Lord Byron, de romantische dichter met wie hij dweept, maar als een man die de zwerfhonden uit de streek liefdevol aan hun einde helpt.

van J.M. Coetzee
regie Luk Perceval
met Felix Burleson | Charlie-chan Dagelet | Janni Goslinga | Sergio Hasselbaink | Hugo Koolschijn | Djamila Landbrug | Chris Nietvelt | Celia Nufaar | Vanja Rukavina | Gijs Scholten van Aschat
bewerking Josse de Pauw
dramaturgie Peter van Kraaij
scenografie Katrin Brack