Regisseur Dominique Serron bewerkt op een eigentijdse manier het oorspronkelijke verhaal van Carmen dat door Prosper Mérimée werd geschreven. Hierbij worden de oorspronkelijke verhaallijnen gevolgd, en komt ook vooral zijn fascinatie voor de Roma zigeuners duidelijk naar voren. De verteller die in de schaduw van de oude stenen gebouwen heeft plaats genomen verwijst ook naar het oorspronkelijke verhaal. Het verhaal over Carmen wordt opnieuw verteld, gevoed door de traditie die de schilderkunst en de film ons heeft nagelaten. Traditie is als het ware gestoken in het moderne kostuum van Carmen.

De opera Carmen is zonder meer het bekendste werk van de Franse componist Georges Bizet (1838 – 1875), niet in de laatste plaats door de Habanera, de aria waarmee Carmen haar entree maakt. De opera is een bewerking van de novelle van Prosper Mérimée over de hartstochtelijke Spaanse zigeunerin Carmen.
In 1875 was het publiek nog niet gewend aan realistische onderwerpen in een opera, en was dan ook danig geschokt door de gepassioneerdheid van Carmen en de tragische afloop. De opera Cavalleria Rusticana (1890) van Pietro Mascagni wordt over het algemeen als eerste veristische opera beschouwd. Het verisme, de stroming waaronder de weergave van de werkelijkheid wordt verstaan, vindt zijn hoogtepunt in de opera’s La Bohème en Madama Butterfly van Puccini. Bizet zette een trend met Carmen en uiteindelijk groeide de opera uit tot een zeer populaire opera.

(Bron: Internarionale Opera Producties)

---

Muzikale leiding: Bernhard Steiner
Regie: Dominique Serron