Het is december 1912. Door de besneeuwde straten van een Hollandse havenstad zwerft Kruimeltje, een olijk, innemende straatjongen van 10 jaar. Hij heeft geen vader of moeder, geen broers en zusters. Ooit is hij als baby door zijn moeder achtergelaten bij vrouw Koster, die voor hem zorgt. Tenminste, als je dat zorgen kunt noemen. Kruimeltje is zojuist de straat opgestuurd en mag pas weer terugkomen als hij voldoende geld heeft verdiend om zijn kost en inwoning te betalen. Vaak voelt Kruimeltje zich eenzaam, maar het is ook een taaie.

Met zijn vriendinnetje Keesie beleeft hij de prachtigste avonturen. De hele dag halen ze kattenkwaad uit. Kruimeltje is dan ook geen onbekende van de politie. Daar weten ze zich geen raad met hem. Hij lijkt op te groeien voor galg en rad.

Vaak fantaseert Kruimeltje hoe het zou zijn om een vader en moeder te hebben. Vooral zijn vader zou hij dolgraag willen ontmoeten. Die is tien jaar geleden naar Amerika vertrokken als goudzoeker. Sindsdien is er niets meer van hem vernomen. Het enige dat Kruimeltje van zijn ouders heeft is een medaillon, met hun portretjes erin. Dat medaillon draagt hij altijd bij zich.

Bij kruidenier Wilkes vindt Kruimeltje, samen met zijn vriend Moor de straathond, eindelijk een echt thuis. Wat schetst zijn verbazing als blijkt dat zijn vader en Wilkes oude jeugdvrienden blijken te zijn geweest. Kruimeltje durft het bijna niet te geloven. Zou Wilkes willen en kunnen helpen bij het vinden van zijn vader? Zou hij zijn vader dan misschien toch ooit nog terugzien? Zou de toekomst hem nog iets anders te bieden hebben dan het leven van een straatjongen? Als het eens zo simpel zou kunnen zijn...

Regie: Caroline Frerichs (musical) en Peter de Baan (dramaserie)
Script en liedteksten: Dick van den Heuvel en Sjoerd Kuyper
Composities: Jeroen Sleyfer
Met Joes Brauers en Sami Kappé als Kruimeltje